Nieuwe maan - Reset van karmische patronen

Onze voormoeders wisten: niet alles wat groeit, hoeft gezien te worden. Zij eerden de nieuwe maan als een heilige pauze in de creatie cyclus - een moment van reflectie in de schoot van het donker. Wanneer de maan nieuw is, verdwijnt zij even uit het zicht. Wat geen licht draagt, vraagt om stilte, om aanwezigheid, om luisteren voorbij woorden. In dit donkere veld ontstaat ruimte om oude emotionele loops te ontkoppelen. Patronen die zich steeds herhaalden zonder dat je wist waarom, verliezen hier hun grip. Voormoederlijke karmische lasten - gedragen in het lichaam, opgeslagen in het zenuwstelsel, doorgegeven van generatie op generatie - kunnen hier oplossen. Niet door strijd, analyse of forceren, maar door erkenning. Door te zien wat er was, zonder het opnieuw te hoeven dragen. De nieuwe maan is een vruchtbare duisternis. Het is de plek waar creatie nog geen vorm heeft aangenomen, waar intentie zacht en ongericht mag zijn. Hier wordt de bedding gelegd voor wat wil ontstaan, vrij van oude verhalen. Wat je in deze fase toestaat om te rusten, te sterven of los te laten, maakt ruimte voor een nieuwe stroom. Zo werken we samen met de wijsheid die onze voormoeders al kenden: eerst vrij maken, dan zaaien. Eerst stilte, dan beweging.